XVIII NIEDZIELA ZWYKŁA i XIX NIEDZIELA ZWYKŁA
XVIII NIEDZIELA ZWYKŁA
Lajla(h) i nyks – o nocy i o głupocie
Oraz o mądrości życia
Chcąc pokazać ulotność ludzkiego życia i wieczne trwanie Boga, psalmista mówi, że w oczach Pana tysiąc lat jest jak miniony dzień albo„ straż nocna [hebr. lajla[h]]” (Ps 90,4). To tylko nam się czasem wydaje, że pozostaniemy tu na ziemi nieśmiertelni. Zapominamy niekiedy, że wszystko, co nas otacza, i wszystko, co z mozołem uda się nam osiągnąć, można w jednej chwili stracić. Mędrzec boleśnie uświadamia nam, że to jest marność (por. Koh 1,2; 2,21–23). Człowiek mądry o tym wie, dlatego każdą daną mu przez Boga chwilę wykorzystuje, by inwestować w życie wieczne. Innymi słowy – żeby przywołać tu słowa Jezusa – gromadzi skarby w niebie. A człowiek głupi całą swą ufność pokłada w dobrach doczesnych. Takim był bogacz z Jezusowej przypowieści. Po udanych zbiorach rozmyślał o rozbudowie spichlerzy, aby móc w nich zmieścić obfitość zboża, oraz o swoich przyjemnościach. Osiągnął wiele, ale zabrakło mu roztropności. Zapomniał, że w każdej chwili Bóg może go powołać na tamten świat, a tam swych dóbr nie zabierze. Nie tylko straci swoje bogactwa, ale jeszcze uświadomi sobie, że stracił czas życia. Nie inwestował bowiem w dobra wieczne i nie gromadził skarbów w niebie. Surowe słowa, jakie wypowiedział Pan („Głupcze, jeszcze tej nocy [gr. nyks] zażądają twojej duszy od ciebie”; Łk 12,20), niech będą dla nas wszystkich ostrzeżeniem. A pozytywnie podsumowując przesłanie dzisiejszych czytań, możemy zacytować (i za motto postępowania obrać) zachętę św. Pawła: „Dążcie do tego, co w górze, nie do tego, co na ziemi” (Kol 3,2).
XIX NIEDZIELA ZWYKŁA
Jahal i prosdechomai/ekdechomai – o oczekiwaniu
I o stałej gotowości
W dzisiejszych czytaniach pojawia się motyw oczekiwania. W pierwszym z nich przywołany został trudny los Izraelitów w Egipcie. Naród „wyczekiwał [gr. prosdechomai] ocalenia sprawiedliwych, a zatraty wrogów” (Mdr 18,7). Miało się ono rozpocząć w „noc wyzwolenia”, kiedy to Pan wytracił wszystkich pierworodnych w Egipcie, a synów narodu wybranego pozostawił przy życiu. Bóg spojrzał litościwie „na tych, którzy oczekują [hebr. jahal] Jego łaski” (Ps 33,18). Inne oczekiwania (gr. ekdechomai) miał Abraham, który zawierzył bez reszty Panu i przekonał się, że było warto. Jego postać przywołuje autor drugiego czytania (por. Hbr 11,10). O oczekiwaniu, choć w innym znaczeniu, możemy przeczytać również w Ewangelii. Jezus naucza, że powinniśmy czekać na Jego powtórne przyjście. To oczekiwanie oznacza potrzebę czujności i stałej gotowości. Słyszymy Jego wskazanie: „bądźcie podobni do ludzi oczekujących [gr. prosdechomai] swego pana” (Łk 12,36). Jest to fragment przypowieści, więc nasz Pan ukryty został za postacią fikcyjnego gospodarza, który wyjechał na ucztę weselną. Pozostawił swe sługi, licząc, że pod jego nieobecność będą wywiązywać się ze swych obowiązków. Nie podał im daty swego powrotu, więc mają oczekiwać go cały czas. Inny obraz to sytuacja gospodarza, który nie znając czasu przyjścia złodzieja, powinien czekać na jego pojawienie się i uratować swój dobytek przed kradzieżą. Warto zatem stale poprzez stan gotowości oczekiwać na niespodziewany powrót Pana, a Jego przyjście potraktować jako „noc wyzwolenia”.
Więcej przeczytasz w 16. numerze dwutygodnika „Pielgrzym” [3-10 sierpnia 2025 R. XXXVI Nr 16 (931)], str. 6-7.
Fot. WP
Dwutygodnik „Pielgrzym” w wersji papierowej oraz elektronicznej (PDF) można zakupić w księgarni internetowej Wydawnictwa Bernardinum.