Dzień 15 sierpnia wyznacza w kalendarzu liturgicznym Uroczystość Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny. Prawda ta wybrzmiała oficjalnie w Kościele w Konstytucji apostolskiej Munificentissimus Deus, ogłaszającej przez papieża Piusa XII dogmat o Wniebowzięciu: „Niepokalana, Matka Boga, Maryja zawsze Dziewica, po zakończeniu ziemskiego życia z duszą i ciałem wzięta została do chwały niebieskiej”. Maryję bowiem u końca ziemskiego życia Bóg wziął do siebie.
Dogmat o Wniebowzięciu Najświętszej Maryi Panny został ogłoszony 1 listopada, w uroczystość Wszystkich Świętych, aby zaznaczyć, że i święci zostali wezwani do uczestnictwa w chwale, którą Matka Pana raduje się na wieki z ciałem i duszą. Katechizm Kościoła katolickiego potwierdza tę myśl, przypominając, że podczas „wniebowzięcia obchodzimy jakby drugą Paschę zmartwychwstania Tej”, która przed sądem ostatecznym została z Chrystusem zjednoczona w chwale niebieskiej, uprzedzając zmartwychwstanie innych chrześcijan. Jej wniebowzięcie i królowanie w niebie koronuje Jej życie oddane służbie Bogu i bliźniemu. Jest to też prawda o egzystencji Maryi. Ta, która z wiary żyła dla Boga, została również przyjęta przez wiarę do domu Ojca.
We Wniebowziętej człowiek odnajduje sens swojego życia i powołania. Widzi w Niej pierwszego człowieka, który osiągnął pełnię człowieczeństwa w Chrystusie. Poprzez fakt Wniebowzięcia Maryja utwierdza nas w przekonaniu, że… (…)
o. Paweł Warchoł
Więcej przeczytasz w 16. numerze dwutygodnika „Pielgrzym” [3-10 sierpnia 2025 R. XXXVI Nr 16 (931)], str. 18-19.
Fot. Michał Mierzejewski
Dwutygodnik „Pielgrzym” w wersji papierowej oraz elektronicznej (PDF) można zakupić w księgarni internetowej Wydawnictwa Bernardinum.