Liturgia słowa: Iz 55, 10-11; Ps 34 (33), 4-5. 6-7. 16-17. 18-19 (R.: por. 18); Mt 4, 4b; Mt 6, 7-15.

(Mt 6, 7-15 – z Biblii Tysiąclecia)

7 Na modlitwie nie bądźcie gadatliwi jak poganie. Oni myślą, że przez wzgląd na swe wielomówstwo będą wysłuchani. Nie bądźcie podobni do nich! Albowiem wie Ojciec wasz, czego wam potrzeba, wpierw zanim Go poprosicie.
Wy zatem tak się módlcie:
9  Ojcze nasz, który jesteś w niebie,
niech się święci imię Twoje!
10 Niech przyjdzie królestwo Twoje; niech Twoja wola spełnia się na ziemi, tak jak i w niebie.
11 Chleba naszego powszedniego daj nam dzisiaj;
12 i przebacz nam nasze winy, jak i my przebaczamy tym, którzy przeciw nam zawinili;
13 i nie dopuść, abyśmy ulegli pokusie, ale nas zachowaj od złego!
14 Jeśli bowiem przebaczycie ludziom ich przewinienia, i wam przebaczy Ojciec wasz niebieski.
15 Lecz jeśli nie przebaczycie ludziom, i Ojciec wasz nie przebaczy wam waszych przewinień.


Rozważanie:

Dziś w Ewangelii Jezus wyjaśnia, jaka powinna być nasza modlitwa. Może jednak na początek warto zastanowić się nad tym, czym jest właściwie modlitwa? To rozmowa z Bogiem. Powinna zatem być dialogiem, a nie monologiem. Powinniśmy, także milcząc, pozwolić Bogu przemówić do nas. W modlitwie na pierwszym miejscu oddajemy Bogu część i wielbimy Go. Potem zwracamy się z prośbą o pomoc. To wszystko jednak, mówi Jezus, nie nabiera wartości proporcjonalnie do ilości wypowiadanych słów, ale do szczerości, z jaką są one wypowiadane. Kilka słów płynących ze szczerego serca ma więc większą wartość, niż wiele słów wypowiadanych tylko wargami, bez wewnętrznego przekonania.
Dlatego Jezus upomina, jak słyszeliśmy w Ewangelii, byśmy „na modlitwie nie byli gadatliwi”, i daje krótką formułę, jako wzór modlitwy doskonałej. Formuła ta opisuje cel życia ludzkiego. Celem tym jest uznanie Boga za Stwórcę wszystkiego, oddanie Mu czci, oraz życie nadzieją królestwa Bożego. Bóg jest Twórcą życia na ziemi. Dlatego, uznając wartość tego życia, powinniśmy prosić o zaspokojenie jego potrzeb, i przebaczenie popełnionych win i o obronę przed złem. Ta formuła modlitewna uwrażliwia też na to, iż przebaczenie nam win przez Boga jest uzależnione od naszego przebaczania innym ludziom.


Źródło: ks. Władysław Biedrzycki MSF, „Ewangelia w liturgii i życiu”, Pelplin 2011

Liturgia słowa: Iz 55, 10-11; Ps 34 (33), 4-5. 6-7. 16-17. 18-19 (R.: por. 18); Mt 4, 4b; Mt 6, 7-15.