JEDNYM z najchętniej odprawianych nabożeństw ludu chrześcijańskiego są Gorzkie Żale, nazywane od pierwszych słów wstępnej pieśni (pobudki). Około roku 1700 w kościele św. Krzyża w Warszawie Księża Misjonarze zaprowadzili rzewne i melodyjne rozpamiętywanie Męki Pańskiej, które bardzo szybko rozpowszechniło się w całej Polsce i wszędzie tam, gdzie biją polskie wierzące serca.

Przez całe wieki święci, a wraz z nimi rzesze chrześcijan, kontemplowali odkupieńczą śmierć Jezusa na krzyżu i Jego zmartwychwstanie – tajemnicę paschalną, stanowiącą serce wiary chrześcijan. Z pobożnej medytacji tych faktów, z czasem ukształtowały się rozmaite nabożeństwa, wśród których poczesne miejsce zajmuje droga krzyżowa.

Różaniec święty to „skarb, który trzeba odkryć” (Jan Paweł II). Każdy chrześcijanin jest wezwany do ponownego odkrycia głębi tej tak łatwej, a jednocześnie tak bogatej modlitwy. Różaniec jest bowiem streszczeniem Ewangelii, bo w całej swej prostocie formy umożliwia przeżycie największych tajemnic chrześcijaństwa.