O życiu w Wyższym Seminarium Duchownym w Pelplinie, trudzie formacji i wdzięczności za powołania do kapłaństwa z ks. Tomaszem Huzarkiem, rektorem WSD, rozmawia ks. Wojciech Węckowski.


– Wyższe Seminarium Duchowne wraca po kilku latach remontu do swojego głównego gmachu. Co udało się w tym czasie zmienić i jak bardzo dzięki temu poprawi się komfort nauczania?
– To prawda, rok akademicki 2020/21 zaczynamy w wyremontowanym budynku seminarium. Dla ścisłości muszę dodać, że na swoją kolej dokończenia remontu czeka jeszcze tak zwane skrzydło cysterskie, najstarsza część seminaryjnego budynku. Klerycy i moderatorzy mieszkają w gmachu głównym. Możemy się poszczycić nowym, znakomitym wyposażeniem sal wykładowych – wszędzie zostały zainstalowane rzutniki, zakupiono nowe komputery, co teraz, kiedy ze względu na obecną sytuację przechodzimy na nauczanie zdalne, okazuje się nieodłącznym elementem ciągłości formacji intelektualnej. Klerycy mieszkają w wyremontowanych pokojach dających im znakomite warunki do nauki, pracy własnej, zachowania wieczornego silentium, czyli milczenia. (…)


Więcej przeczytasz w 22. numerze dwutygodnika „Pielgrzym” [1 i 8 listopada 2020 R. XXXI Nr 22 (807)]

TUTAJ można zakupić najnowszy (22/2020) numer dwutygodnika "Pielgrzym":
https://ksiegarnia.bernardinum.com.pl/pl/p/Pielgrzym-222020/287

 

O życiu w Wyższym Seminarium Duchownym w Pelplinie, trudzie formacji i wdzięczności za powołania do kapłaństwa z ks. Tomaszem Huzarkiem, rektorem WSD, rozmawia ks. Wojciech Węckowski.