Pismo katolickie Pelplin 4 i 11 stycznia 2015 R. XXVI Nr 1 (655)

Tylu koronowanych głów Dziemiany jeszcze nie widziały, ba, nie widziały całe Kaszuby. A wszystko za sprawą Orszaku Trzech Króli, jaki w uroczystość Objawienia Pańskiego przeszedł ulicami tej niewielkiej pomorskiej miejscowości. Każdego roku przybywa miast, które dołączając do orszaku głoszą radość z narodzenia Chrystusa, otwartość na dar pokoju i drugiego człowieka.

Trwa czas karnawału. Żeby impreza była udana, nie wystarczy tylko muzyka i wyborne towarzystwo, potrzebne jest jeszcze odpowiednio dobrane menu.

Miałem dwóch dziadków, ale pamiętam tylko jednego - dziadka Szczepana - ze strony ojca. Dziadek Józef - ojciec matki - zmarł, gdy miałem 1,5 roku. Matka opowiadała, że sadzał mnie sobie na kolana i podrzucał naśladując rytm galopu konia. Dziadek był dobrym jeźdźcem, hodował konie w swoim dużym, bogatym gospodarstwie w Wielkopolsce, także psy myśliwskie i gołębie. Był weterynarzem amatorem, znanym i cenionym w okolicy. Dzięki tym umiejętnościom, a także dzięki pewnemu zbiegowi okoliczności, w czasie wojny uniknął wraz z rodziną wywózki do Niemiec, na roboty. (…)

Tadeusz Woźniak

Mało elegancko jest wpraszać się do nowo poznanej rodziny na obiad, ale z błogosławieństwem ks. Rutkowskiego, zaraz po Mszy św. u świętego Mikołaja w Gniewie, wpakowałam się do samochodu państwa Wieckich i pojechałam do nich na niedzielny obiad.

Najwspanialsze, kochane, cudowne - takie są nasze babcie. Na wszystko mają dobrą radę, mądre słowo i ciepły uśmiech. Polskie babcie, choć nie zawsze dopisuje im zdrowie i siły, wychowują wnuki ucząc je wiary, miłości, życzliwości i szacunku dla drugiego człowieka. Dzięki nim świat jest na pewno lepszy, bajkowo kolorowy i pachnący drożdżowym ciastem...

Przyroda znowu nam przypomina, że anomalie pogodowe są niejako wpisane w jej charakter. Mamy zatem kolejną, tym razem naprawdę ciepłą zimę. Na Pomorzu nie było chyba ani jednego dnia, żeby śnieg nieco dłużej leżał. Padało, owszem, ale wciąż jest czarno, czyli ponuro, to znaczy typowo jesiennie. Wszyscy dobrze wiemy, że śnieg pośród różnych swoich walorów ma i tę dobrą stronę, że białym puchem przykrywa cały jesienny bałagan i pojesienne niedostatki. (…)


ELIASZ

Jej imię pochodzi od greckiego słowa "hagné", co znaczy niewinna, dziewicza i łac. "agnus" - baranek. Św. Agnieszka, bo o niej mowa, zmarła śmiercią męczeńską za wiarę i w obronie własnej czci. 21 stycznia, w jej patronalne święto, papież błogosławi w Watykanie dwa baranki ubrane w czerwoną pelerynkę (znak męczeństwa) i w białą (czystość). Z ich wełny siostry zakonne tkają potem paliusze dla nowo mianowanych arcybiskupów.

Od kilku lat w Warszawie można spotkać mnichów i mniszki z Monastycznej Wspólnoty Jerozolimskiej. Jej kościół pw. Matki Boskiej Jerozolimskiej znajduje się przy ul. Łazienkowskiej 14. Wchodząc do niego podczas liturgii godzin czy Eucharystii można usłyszeć polifoniczne, czterogłosowe śpiewy, które zachęcają do wspólnej modlitwy. Przekonuje do niej również cisza, której często brakuje w życiu rozkrzyczanych metropolii.

W bieżącym numerze

Temat wydaje się pozornie wyeksploatowany. Wszyscy wiedzą o rządowym programie Rodzina 500+, mają za sobą wiele z nim związanych rozmów, wyrażanych pochwał lub słów krytyki, czy jednak tak naprawdę zdajemy sobie sprawę z niezwykłego znaczenia tego programu dla życia rzeszy polskich rodzin i wychowujących się w nich dzieci?
Wakacje dobiegły końca. Wymarzona podróż już za nami. Przyszedł wrzesień, a wraz z nim proza życia i tęsknota za tym, co minione. Ale, ale… nie wszystko stracone. Bo w podróży można być cały rok, wcale nie rezygnując przy tym z pracy. Wakacje na okrągło? Brzmi podejrzanie? Aleksandra Bogusławska, autorka inspirującego bloga Duże Podróże, udowadnia, że to możliwe. Już dwa lata żyje na walizkach, pracując zdalnie i spełniając swoje podróżnicze marzenia. O to, jak jej się to udaje, pyta Maja Przeperska.
Pielgrzymowanie kojarzy nam się przede wszystkim z naszym zmierzaniem do miejsc świętych. Mylilibyśmy się jednak, myśląc, że tylko my odwiedzamy świętych w świątyniach szczególnie im poświęconych. Pragnieniem świętych jest bliskość z nami i dlatego oni także do nas przychodzą. Kiedy to przychodzenie dokonuje się w znaku figury albo relikwii, nazywamy je peregrynacją.
Skutki nawałnicy i burzy będą usuwane i naprawiane przez wiele lat. Morze łez wyleją ci, którzy opłakują śmierć swoich bliskich. Odbudowa zniszczonych lasów to perspektywa kilku pokoleń. Jednak klęska wyzwoliła w ludziach również to, co najszlachetniejsze, potężną „nawałnicę” dobra i pomocy.
Kiedy coś bardzo, bardzo mi smakuje, można to łatwo poznać – nic nie mówię, tylko zaczynam się coraz szerzej uśmiechać.
Przeżyłem w swoim życiu wiele gwałtownych wichur i ulew. Ale nigdy takiej jak tegoroczna w piątek, 11 sierpnia, przed godziną 23 w nocy.

Temat numeru

Razem możemy więcej!


Jeden drugiego brzemiona noście – to zwięzłe zdanie apostoła jest inspiracją dla międzyludzkiej i społecznej solidarności. Solidarność – to znaczy: jeden i drugi, a skoro brzemię, to brzemię niesione razem, we wspólnocie. A więc nigdy: jeden przeciw drugiemu. Jedni przeciw drugim. I nigdy brzemię dźwigane przez człowieka samotnie. Bez pomocy drugich”, (Jan Paweł II, Gdańsk, 12 czerwca 1987 roku).

więcej

Wśród nas

Z terroryzmem trzeba walczyć


Jednym z przełomów we współczesnej historii był zamach terrorystyczny 11 września 2001 roku w Stanach Zjednoczonych. Słusznie zauważyli wówczas komentatorzy, iż od tej pory świat już nie będzie taki sam…
Więcej…

Felieton Bp. Wiesława Śmigla

„Nawałnica” ludzkiej dobroci

Skutki nawałnicy i burzy będą usuwane i naprawiane przez wiele lat. Morze łez wyleją ci, którzy opłakują śmierć swoich bliskich. Odbudowa zniszczonych lasów to perspektywa kilku pokoleń. Jednak klęska wyzwoliła w ludziach również to, co najszlachetniejsze, potężną „nawałnicę” dobra i pomocy.

FELIETON / ks. Franciszek Kamecki

Po nawałnicach i ulewach

Przeżyłem w swoim życiu wiele gwałtownych wichur i ulew. Ale nigdy takiej jak tegoroczna w piątek, 11 sierpnia, przed godziną 23 w nocy.